ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿಮೂಲ ಮತ್ತು ಮನಕುಲದ ಜೀವನಾಡಿ

ವಿಶೇಷ ಲೇಖನ:
ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಮನು ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ಗುರೂಜಿ,
ಶ್ರೀ ಮಾತಂಗ ಸಂಸ್ಕಾರ ಗುರುಪೀಠ ದೇವನಹಳ್ಳಿ
”ವೃಕ್ಷೋ ರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ” ಅಂದರೆ ನಾವು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದು ಮಾರ್ಚ್ 21, 2026, ವಿಶ್ವ ಅರಣ್ಯ ದಿನ. ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಡುವಿನ ಅನಾದಿ ಕಾಲದ ಕರುಳಬಳ್ಳಿಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡುವ ಪವಿತ್ರ ದಿನವಿದು. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಉಗಮದಿಂದ ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ನಾಗರಿಕತೆಯವರೆಗೆ ಅರಣ್ಯವು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ತಾಯಿಯಂತೆ ಆಸರೆಯಾಗಿದೆ.
ವೇದ-ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯದ ಮಹಿಮೆ: ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಮರಗಳ ಸಮೂಹವೆಂದು ನೋಡದೆ, ಅದನ್ನು ‘ಅರಣ್ಯಾನಿ’ ಎಂಬ ದೇವತೆಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಋಗ್ವೇದದ ಹತ್ತನೇ ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಬರುವ ‘ಅರಣ್ಯಾನಿ ಸೂಕ್ತ’ವು ಕಾಡಿನ ದೇವತೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ಅರಣ್ಯವು ಸಕಲ ಜೀವರಾಶಿಗಳ ಅನ್ನದಾತ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಕ ಎಂದು ಸಾರುತ್ತದೆ.ಋಷಿಗಳ ತಪೋಭೂಮಿ: ವಸಿಷ್ಠ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ಅಗಸ್ತ÷್ಯ ಮತ್ತು ಭಾರದ್ವಾಜರಂತಹ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅರಣ್ಯವನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ವೇದೋಪನಿಷತ್ತುಗಳಂತಹ ಮಹಾನ್ ಜ್ಞಾನದ ಉದಯವಾಗಿದ್ದೇ ಈ ಶಾಂತ ತಪೋವನಗಳಲ್ಲಿ.
ಆಯುರ್ವೇದದ ಜನ್ಮಸ್ಥಳ: ಅರಣ್ಯದ ಒಡಲಲ್ಲಿರುವ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅರಿತ ಋಷಿಮುನಿಗಳು ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ‘ಆಯುರ್ವೇದ’ ಎಂಬ ಸಂಜೀವಿನಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಚರಕ ಮತ್ತು ಸುಶ್ರುತರು ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ರೋಗಮುಕ್ತ ಸಮಾಜದ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದರು.
ನಾಗರಿಕತೆಯ ಉಗಮ: ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಈ ಭೂಮಂಡಲವು ಅರಣ್ಯಮಯವಾಗಿತ್ತು. ಅರಣ್ಯದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕತೆ ಲಭಿಸಿತು ಎಂದು ಪ್ರಾಣ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದೆ.
ಶ್ರೀ ಮಾತಂಗ ಸಂಸ್ಕಾರ ಗುರುಪೀಠದ ‘ಪಂಚ ಬಿಂದು’ ಸಂಕಲ್ಪ: ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಮನು ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ಗುರೂಜಿಯವರ ದಿವ್ಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ, ಈ ಬಾರಿಯ ವಿಶ್ವ ಅರಣ್ಯ ದಿನದ ಅಂಗವಾಗಿ *’ಪಂಚ ಬಿಂದು’*ಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ:ವೃಕ್ಷ ದೇವೋ ಭವ: ಪ್ರತಿ ಮರವನ್ನು ದೇವರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಪೂಜಿಸುವುದು. ಒಂದು ಮರವನ್ನು ಕಡಿಯುವುದು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ದೋಷಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ಎಂಬ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವುದು
ಔಷಧೀಯ ವನ ನಿರ್ಮಾಣ: ಪ್ರತಿ ಹಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ತುಳಸಿ, ಬೇವು, ಅಶ್ವತ್ಥದಂತಹ ಆಯುರ್ವೇದಿಕ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ ‘ಆರೋಗ್ಯ ಭಾರತ’ ನಿರ್ಮಿಸುವುದು.ಜಲ-ಮೂಲದ ರಕ್ಷಣೆ: ಕಾಡುಗಳಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಮಳೆ, ಮಳೆ ಇದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಜೀವಜಲ. ನದಿಗಳ ಮೂಲವನ್ನು ಅರಣ್ಯೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.
ಜೀವಿ ಕಾರುಣ್ಯ: ಅರಣ್ಯದ ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ತಾಣಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಪರಿಸರದ ಸಮತೋಲನ ಕಾಪಾಡುವುದು.
ಸಂಸ್ಕಾರಯುತ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ: ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಾಲಾ ಹಂತದಲ್ಲೇ ಅರಣ್ಯದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, ಪ್ರತಿ ಜನ್ಮದಿನದಂದು ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಗಿಡ ನೆಟ್ಟು ಪೋಷಿಸುವ ಸಂಸ್ಕಾರ ನೀಡುವುದು.
ಇಂದಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ: ಹಸಿರು ಆಸ್ತಿಯೇ ಶ್ರೀರಕ್ಷೆ. ಇಂದು ನಾವು ಆಧುನಿಕತೆಯ ಓಟದಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇದರಿಂದ ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕೇವಲ ಹಣ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಲದು; ಅವರಿಗೆ ಉಸಿರಾಡಲು ಶುದ್ಧ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಕುಡಿಯಲು ನೀರನ್ನು ನೀಡುವ ‘ಹಸಿರು ಸಂಪತ್ತು’ ನೀಡಬೇಕಿದೆ. ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಮಾತ್ರ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಅದರ ನೈಜ ಮಹತ್ವ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ. “ಪ್ರಕೃತಿಯು ಮನುಷ್ಯನ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಬಲ್ಲದೇ ಹೊರತು, ಅವನ ದುರಾಸೆಯನ್ನಲ್ಲ.”
ಕೊನೆಯ ಮಾತು: ಅರಣ್ಯವು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ನಮಗೆ ನೀಡಿದ ಪರಂಪರೆ. ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮ ಧರ್ಮ. ಈ ವಿಶ್ವ ಅರಣ್ಯ ದಿನದಂದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಗಿಡವನ್ನು ನೆಟ್ಟು, ಅದನ್ನು ಮರವಾಗುವವರೆಗೆ
ಪೋಷಿಸುವ ಶಪಥ ಮಾಡೋಣ. ಅರಣ್ಯ ಉಳಿಸಿ, ಪರಿಸರ ಬೆಳೆಸಿ, ಸುಂದರ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟೋಣ.
ಲೋಕಾಃ ಸಮಸ್ತಾಃ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತು.